Moolian

آزاده قسیمی--هنر و جامعه

هنر از جامعه جدا نیست ..نگاهی دقیقتر به جامعه می تواند خود نگاهی عمیقتر بر هنر و هنرمند باشد.

جامعه بستر رشد هنر است و شکوفایی هنر هر ملت نمایانگر رشد تفکر آن ملت می باشد.

اتفاقات تاثیرگذار بر جامعه بطور مستقیم بر ذهن تک تک افراد جامعه و در نهایت برهنرمند بی

تاثیر نیست همچنانکه در تاریخ شاهد آنیم که چگونه اتفاقی تلخ چون جنگ جهانی ، آرامش فکری عده ای از هنرمندان را بر هم زده و هنرمندی که دیگر نمیتواند صلح و آرامشی را که در بستر جامعه خود انتظار دارد بیابد، وادار به نمایش تشویشها و

ترسهایش و نمایش دنیای دد منشانه ای می کند که اکنون تنها جای زیستن شده است.. چه

او بخواهد و چه نخواهد. تقدیر او در این برهه از زمان جنگ و اختناق است و

فریاد او بر این نابسامانیها شاید همان چیزیست که در یک اثر هنری دادائیستی مشاهده

می شود.

بطور قطع این احساس نمیتواند احساسی خوشایند و دلپذیر باشد و مسلما منظور هنرمند نیز رساندن

مخاطب خود به این احساس نیست. دنیای او را دگرگون کرده اند.. دنیایی که می توانست

پر از صلح و آرامش باشد. او قلم بر بوم می گذارد و بر مخاطب فریاد می زند که آیا

می توانی عمق این فاجعه راحس کنی؟ ..دادا خلق می شود و تاریخ هنر به جلو حرکت می

کند.

شاید اگر جنگی اتفاق نمی افتاد دادئیست هم بوجود نمی آمد...تاریخ هنر به کدام سو می

   رفت؟